آفتاب پنهاني"جانم فدای محمد رسول الله و اهل بیت پاکش"
 
طلوع مي كند آن آفتاب پنهاني* ز سمت مشرق جغرافياي عرفاني

بخش های دیگر

فتوبلاگ من
پرسش و پاسخ
یادداشت بازدیدکنندگان
گالری وبلاگ

جستجو

دوستان من

آیت الله وحید خراسانی فرمودند:اعمال زیر را در شب نیمه شعبان انجام دهید و دیگران را آگاه کنید.

ا-قرائت سوره یس و هدیه ان به امام عصر(عج)

2-قرائت زیارت آل یس و هدیه به آن حضرت

3-دعای فرج راس ساعت 11 شب

 

برخیز که حجت خدا می آید/ رحمت ز حریم کبریا می آید

ز گلشن عسگری گذر کن کامروز/ بوی گل نرگس از فضا می آید


نوشته شده در تاريخ چهارشنبه بیست و دوم تیر 1390 توسط شكوفه

بسم الله الرحمن الرحیم

اللهم عجل لولیک الفرج

اعیاد شعبانیه بر شما مبارک.

دوستان عزیز مطالبی در مورد ولادت امام زمان(عج)در پستهای قبلی قرار دادم و امیدوارم استفاده کنید.

برای دسترسی به مطالب بیشتر در همین زمینه می توانید به سایت   www.mahdinet.net   قسمت مهدی شناسی مراجعه کنید.


نوشته شده در تاريخ چهارشنبه بیست و دوم تیر 1390 توسط شكوفه

عسكر

عسكر به معناى لشگر و لشگرگاه است.

عسكر، لشگرگاه تركان در سامرا بوده و محلى بوده است جزءِ شهر، اصلأ پاد گان نظامى نمى تواند چندان از شهر دور باشد .

بايد دانست كه اصل بناى شهر سامرا براى رفع مزاحمت تركان نظامى از بغداد بوده است . بنابراين شهر سامرا شهرى نظامى است، ولى بعداً مسكونى هم مى شود. بديهى است بين پادگان و محل سكناى خانواده هاى نظاميان يكى نباشد. [1]

در اين كه "عسكر" اسم ديگر سامرا است يا محله اى از محلات آن، اختلاف است. ظاهر عبارت شيخ در الغيبة اين است كه محلَه اى از سامرا است . [2]

اما حاج شيخ عبدالله مامقانى در تنقيع المقال، مى نویسد: عسكر يكى از اسامى سامرا است . [3]

چون خانه امام هادى و امام حسن عسكرى علیه السلام در محلى بوده كه در زمان متوکل عباسى پادگان نظامى وى در آن جا قرار داشته است " لذا آن محل به عسكر" خوانده شد و به همين جهت نيز هر يك از آن دو امام بزرگوار را "عسكرى " و به طور تشبيه عسكريين علیه السلام مى نامند. [4]

عثمان بن سعيد را عسكرى نيز مى گفتند، چون او از محله عسكر سامرا بوده است. [5]

"عسكر" نام شتر عايشه است كه بر آن به بصره رفت. [6]

 

شهر سامرا

سر من رآی و مخفف آن سامرا، نام شهرى است در عراق.

این شهر زادگاه حضرت مهدى ارواحنا له الفداء است. امام هادى و امام عسكرى علیه السلام ، توسط عباسيان در شهر سامرا تحت مراقبت و كنترل شديد بودند تا توجه وعلاقه مردم به آنان بيشتر نشود.

منزل امام هادى و عسكرى علیه السلام و نيز حكيمه خاتون و نرجس خاتون در اين شهر بوده و پس از وفاتشان، در همان جا دفن شدند و اينك مرقد اين دو امام و آن دو بانوى بزرگوار در سامرا است.

سامرا شاهد نماز خواندن حضرت مهدى ارواحنا له الفداء بر پدر بزرگوارش و آغاز امامت حضرتش بوده است.

 

سرداب سامرا

سرداب مقدس، زير زمينى است در سامرَا، كنار مزار امام هادى و امام عسكرى علیه السلام

اين سرداب محل زندگى و عبادت امام هادى و امام حسن عسكرى و حضرت مهدى ارواحنا له الفداء بوده و تمام ديدارها با حضرت مهدى ارواحنا له الفداء در زمان پدرش در همين منزل و سرداب انجام مى گرفته است. خانه امام عسكرى علیه السلام مانند ديگر خانه هاى عراق، شامل غرفه اى براى مردان، غرفه اى براى زنان و سرداب بوده كه سرداب نيز شامل غرفه هايى براى مردان و زنان بوده است ودر تابستان از شدت گرما به اين سرداب پناه مى برده اند. مقدس شمردن آن سرداب از سوى شيعيان موجب شد كه دشمنان اهل بيت، شيعيان را متهم كنند بر اينكه آن ها مى گويند امام زمان در اين سرداب مخفى شده است. اما شيعيان از چنين اعتقادى منزه هستند. شيعيان سرداب را به اين دليل مقدس مى شمارندكه محل زندگى و نيايش سه امام معصوم، همچنين محل زندگى حضرت حكيمه خاتون و نرجس خاتون بوده است.

و اما موقعیت کنونی سرداب سامرا: امروزه هركس از هر نقطه شهر سامرا به مركز شهر نگاه كند، دوگنبد با شكوه مى بيندكه يكى از آن ها باكاشى هاى طلايى براق و ديگرى باكاشى هاى رنگى زيبائى پوشيده شده است. هر يك از اين گنبدها به ساختمان مستقلى تعلق دارند. گنبد بزرگ طلايى بر بالاى ضريح مطهر كه مرقدهاى مقدس امام دهم علیه السلام وامام يازدهم علیه السلام در آن جاى دارد، قرارگرفته است. ولى گنبدهاى كوچك بر بالاى ساختمان مسجد جامع شهر ساخته شده است . ساختمان حرم مطهر به شكل مستطيل و ساختمان مسجد جامع به صورت مستقل از ساختمان حرم، ولى متصل به صحن حرم است وسرداب غيبت درست در زير ساختمان مسجد قرار گرفته و در طول تاريخ بارها در بنا و بخش هاى مختلف آن تعميرات و تغييراتى انجام شده است.

سرداب غيبت از جمله سرداب هاى عميقى است كه در زير يك لايه سنگى حفر شده و در كل داراى سه قسمت عمده است: يك غرفه شش ضلعى، يك غرفه مستطيل كوچك ويك غرفه به شكل مستطيل بزرگ . توضيح بيشتر آنكه غرفه مستطيل بزرگ در ميان مردم به مصلاى مردان و غرفه مستطيل شكل كوچك به مصلاى بانوان، معروف است. اين بخش ها با دو راهرو بلند و طولانى به يكديگر مربوط مى شوند. يعنى يك راهرو طولانى مصلاى مردان و مصلاى زنان را به هم وصل مى كند ويك راهرو طولانى ديگر بين مصلاى مردان و غرفه شش ضلعى وجود دارد.

همچنين اين بخش هاى سه گانه هر يك از طريق روزنه اى كوچك و طولانى كه از قسمت هاى فوقانى ديوار آغاز شده، تا پايين ترين حد ديوار بيرونى مسجد جامع امتداد مى يابد و نور و هوا دريافت مى كند . پلكانى كه راه ورود وخروج سرداب است وبه غرفه شش ضلعى منتهى مى شود داراى بيست پله است. ورودى اين پلكان و سرداب در داخل ساختمان مسجد و بر ديوارى قرارگرفته كه ورودى نماز خانه نيز در آن واقع است.

طول مصلاى مردان پنج متر و هشتاد سانيمتر و عرض آن سه متر و پنجاه سانتمتر است. در ضمن طول مصلاى زنان چهار متر و شصت سانتى متر و عرض آن سه متر است. طول راهرويى كه مصلاى مردان و زنان را به هم مربوط مى سازد، چهار متر است. طول روزنه اى كه نور غرفه شش ضلعى را تأمين مى كند، حدود شش متر و طول روزنه اى كه نور مصلاى زنان را تأمين مى كند، چهار متر و پنجاه سانتيمتر است. در انتهای غرفه مستطيل شكل يعنى انتهاى همان مصلاى مردان، يك در چوبى كه معروف به باب غيبت است وجود دارد. در پشت اين در، اتاق كوچكى قرار دارد كه طول آن يك متر و پنجاه سانتیمتر است. اين اتاق به نام محل غيبت شهرت پيدا كرده است كه در حقيقت بخش مكمل غرفه مستطيل شكل بزرگ محسوب مى شود و در جلوى آن حفاظ مشبكى است كه آن را از بقيه غرفه جدا مى كند. چاه معروف به چاه غيبت هم درگوشه اى از همين اتاق قرار دارد .

اشاره به اين نكته نيز خالى از فايده نيست كه اين سرداب در جهت غربى صحن عسكري علیه السلام به سمت شمال واقع شده و در طول تاريخ اصلا حات و تعميرات زيادى در آن انجام گرفته است. هميشه در موقع تعمير و ترميم بارگاه عسكريین علیه السلام در ساختمان سرداب نيز تغييرات و اصلاحاتى به عمل آمده است. به عنوان مثال در زمان هاى گذشته، از داخل بارگاه عسكريين علیه السلام ازكنار مرقد حضرت نرجس خاتون به سرداب مى رفتند واين وضع به همين صورت تا سال 202 1ق. ادامه داشت و در اين سال احمد خان دنبلى براى سرداب، راهى جداگانه از طرف شمال بازكرد و راه سرداب از طرف روضه عسكريين علیه السلام را مسدود نمود و صحن سرداب را جداگانه ساخت كه تقريبا از يك فضاى بزرگى به طول60 متر و عرض 20 متر برخوردار است. بنابراين اگر در كتاب هايى چون مزار شهيد اول، اعمال و دعاهاى مربوط به زيارت اين همه امام در يك مكان ذكر شده است. علت آن است كه در زمان سابق راه سرداب نيز از پشت حرم عسكريین علیه السلام در يك ساختمان بوده است، لذا پس از زیارت عسكریين علیه السلام بلافاصله زيارت امام زمان ارواحنا له الفداء وسپس زيارت حضرت نرجس خاتون ذكر شده است. در هر حال اين سرداب در طول تاريخ به اندازه اى مورد توجه مردم بوده است كه در آن آثار ارزشمندى از منبت كارى و كاشى كارى و ساير هنرهاى معمارى به كار رفته است. از جمله اين اشیاء، درِ چوبى نفيسى است كه از دوران خلافت عباسيان به جاى مانده است و از ويژگى هاى هنرى و تاريخى ارزشمندى برخوردار است.

 

 --------------------------------------------------------------------------------

 

  [1]دکتر صادق آیینه وند به نقل ازكتاب زندگانى نواب خاص امام زمان ارواحنا له الفداء غفار زاده.

[2]غيبة طوسى، ص 354.

[3]تنقیح المقال، ج 2، ص264.

[4]مفا خراسلام، ج 2 ص 22 پاورقى.

[5]غببة طوسى، ص 354.

[6]معارف و معاريف، ج 7، ص 363.

mahdinet.net

 


نوشته شده در تاريخ چهارشنبه بیست و دوم تیر 1390 توسط شكوفه

ولادت حضرت مهدي ارواحنا له الفداء در شب جمعه ، نيمه شعبان سال 255 يا 256 هجري قمری بود. پس از اينكه دو قرن و اندي از هجرت پيامبر صلی الله علیه و آله و آله و سلم گذشت ، و امامت به امام دهم حضرت هادي علیه السلام و امام يازدهم حضرت عسكري علیه السلام رسيد ، كم كم در بين فرمانروايان و دستگاه حكومت جبار ، نگراني هايي پديد آمد . علت آن اخبار و احاديثي بود كه در آنها نقل شده بود : از امام حسن عسكري علیه السلام فرزندي تولد خواهد يافت كه تخت و كاخ جباران و ستمگران را واژگون خواهد كرد و عدل و داد را جانشين ظلم و ستم ستمگران خواهد نمود . در احاديثي كه به خصوص از پيغمبر صلی الله علیه و آله و سلم رسيده بود ، اين مطلب زياد گفته شده و به گوش زمامداران رسيده بود. در اين زمان يعني هنگام تولد حضرت مهدي ارواحنا له الفداء ، معتصم عباسي ، هشتمين خليفه عباسي ، كه حكومتش از سال 218 هجري آغاز شد ، سامرا ، شهر نوساخته را مركز حكومت عباسي قرار داد. اين انديشه - كه ظهور مصلحي پايه هاي حكومت ستمكاران را متزلزل مي نمايد و بايد از تولد نوزادان جلوگيري كرد ، و حتي مادران بي گناه را كشت ، و يا قابله هايي را پنهاني به خانه ها فرستاد تا از زنان باردار خبر دهند. در زمان حضرت ابراهيم علیه السلام نمرود چنين كرد . در زمان حضرت موسي علیه السلام فرعون نيز به همين روش عمل نمود . ولي خدا نخواست . همواره ستمگران مي خواهند مشعل حق را خاموش كنند ، غافل از آنكه ، خداوند نور خود را تمام و كامل مي كند ، اگر چه كافران و ستمگران نخواهند در مورد نوزاد مبارك قدم حضرت امام حسن عسكري علیه السلام نيز داستان تاريخ به گونه اي شگفت انگيز و معجزه آسا تكرار شد .امام دهم بيست سال - در شهر سامرا - تحت نظر و مراقبت بود ، و سپس امام يازدهم نيز در آنجا زير نظر و نگهباني حكومت به سر مي برد به هنگامي كه ولادت ، اين اختر تابناك، نزديك گشت و خطر او در نظر جباران قوت گرفت ، در صدد بر آمدند تا از پديد آمدن اين نوزاد جلوگيري كنند و اگر پديد آمد و بدين جهان پاي نهاد، او را از ميان بردارند. بدين علت بود كه چگونگي احوال مهدي (امام زمان ارواحنا له الفداء) ، دوران حمل و سپس تولد او ، همه و همه ، از مردم نهان داشته مي شد ، جز چند تن معدود از نزديكان ، يا شاگردان و اصحاب خاص امام حسن عسكري علیه السلام كسي او را نمي ديد . آنان نيز امام زمان ارواحنا له الفداء را گاه بگاه مي ديدند ، نه هميشه و به صورت عادي.

mahdinet.net


نوشته شده در تاريخ چهارشنبه بیست و دوم تیر 1390 توسط شكوفه

چهل نفر پس از انتشار خبر ولادت حضرت مهدى ارواحنا له الفداء ، در خانه امام حسن عسكرى علیه السلام گرد آمدند تا از ولادت با سعادت حجت خدا جويا شوند.

امام، فرزند برومندش را در جمع حاضران آورد و فرمود: اين امام شما بعد از من است، و جانشين من در ميان شما است. از او اطاعت كنيد و بعد از من دچار اختلاف نشوید كه هلاک مى شويد، و بدانيد كه پس از امروز او را نخواهيد ديد .[1]

در ميان چهل نفر ياد شده، محمد بن عثمان، على بن بلال، محمد بن معاويه بن حكيم، حسن بن ايوب بن نوح و ... كه از شخصيت هاى برجسته و مورد اعتماد شيعه بودند، نيز حضور داشتند.[2]

 

 

 

--------------------------------------------------------------------------------

 

  [1] کشف الغمه، ج3 ص 317، اصول كافى، ج1 ص 329.

[2] روزگار رهایی ، ج1 ص 174.

 

شهادت كنيزان به رؤيت حضرت

 

افرادى كه در خانه امام حسن عسكرى علیه السلام مشغول خدمت بودند، به همراه برخى كنيزكان، از جمله كسانى بودند كه امام مهدى ارواحنا له الفداء را ملاقات كردند. مانند خدمتكار منزل طریف خادم و خادمه ابراهيم بن عبدة نيشابورى كه همراه آقاى خود به زيارت چهره مبارك امام ارواحنا له الفداء نايل گشت و ابوالاديان خادم و ابو غانم خادم نيز فردى به نام عقيد خادم و پیرزنى خادمه و كنيز ابو على خيزرانى كه به امام عسكرى اش اهدا كرد، شهادت داده اند و از جمله كنيزانى كه حضرت را ملاقات كردند نسيم و ماريه مى باشند.
همچنين مسرور طبَاخ، غلام امام عسكرى علیه السلام نيز به ديدار امام زمان ارواحنا له الفداء اعتراف كرده است و همه آنان مانند ابو غانم خادم شهادت داده اند.
ابو غانم خادم مى گويد: خداوند به ابو محمد عسكرى علیه السلام پسرى عطا فرمود كه نامش را محمد گذارد و سه روز پس از ولادتش، طفل را به اصحاب و ياران خود نشان داد و فرمود: اين ولى امر شما پس از من است، او خليفه من بر شماست " او همان كسى است كه گردن ها در انتظار او كشيده خواهد شد و هنگامى كه زمين از ظلم و ستم پرگردد، او قيام كرده و آن را از عدل و داد پر خواهد ساخت"

 

شهادت وكلاء به رؤيت حضرت

 

شيخ صدوق اسامى افرادى را كه وكلاى امام بوده و يا به معجزات امام آگاه بوده و ايشان را زيارت كرده اند، ذكر كرده است كه نام هاى برخى از ايشان عبارتند از:

الف ) وکلاء :
(از بغداد )عمرى و فرزندش، حاجز، بلالى و عطار
( ازكوفه )عاصمى
( از اهواز )محمد بن ابراهيم بن مهزيار
( از قم )احمد بن اسحاق
( از همدان )محمد بن صالح
( از رى )بسامى، اسدى. يعنى محمد بن ابو عبدالله كوفى
( از آذربايجان )قاسم بن علاء
( از نيشابور )محمد بن شاذان.

ب ) غیر وکلاء :
(از بغداد )ابوالقاسم بن ابو حليس، ابو عبدالله كندى، ابو عبدالله جنيدى، هارون قزاز، نيلى، ابوالقاسم بن دبيس، ابو عبدالله بن فروخ، مسرور طباخ غلام ابوالحسن
احمد و محمد دو فرزند حسن و اسحاق كاتب از بنى نوبخت و ...
( از همدان )محمد بن كشمرد، جعفر بن حمدان و محمد بن هارون بن عمران
( از دينور )حسن بن هارون، احمد بن اخَیه و ابوالحسن
( از اصفهان )ابن باشاذالة
( از صيمره )زيدان
( از قم )حسن بن نضر، محمد بن محمد، على بن محمد بن اسحاق وپدر وى وحسن بن يعقوب
( از رى )قاسم بن موسى وپسرش، ابو محمد بن هارون، على بن محمد، محمد بن محمد كلينى وابو جعفر رفاء
(از قزوين )مرداس وعلى بن محمد
( از نيشابور )محمد بن شعيب بن صالح
( از يمن )فضل بن يزيد، حسن بن فضل بن يزيد، جعفرى، ابن اعجمى وعلى بن محمد شمشاطى
( از مصر )ابو رجاء وغير او
( از نصيبين )ابو محمد حسن بن وجناء نصيبى

mahdinet.net

 

 


نوشته شده در تاريخ چهارشنبه بیست و دوم تیر 1390 توسط شكوفه